[เรื่องสั้น] เจ้าหญิงและเจ้าชาย

ประเภท : นิทาน

เขียนเมื่อ : ประมาณก่อน 19 มิ.ย. 2550

 

….กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

มีเจ้าหญิงน้อยและเจ้าชายน้อย

ทั้งสองเป็นเพื่อนกัน รักกันมาก….

เจ้าหญิงนั้น แม้จะยังเยาว์วัย แต่ก็เป็นเด็กหญิงที่มีพระสิริโฉมงดงาม

ความงดงามน่ารักของเจ้าหญิงเป็นที่เลื่องลือ

จนไปเข้าหูของแม่มดเข้า ทำให้แม่มดเกิดความอิจฉา

 

….วันหนึ่ง ขณะที่เจ้าหญิงกำลังเล่นกับเจ้าชายอยู่นั้น

แม่มดก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และลักพาตัวเจ้าหญิงไป

พระราชาส่งทหารออกตามหา ทั้งออกประกาศตั้งรางวัล

แต่สุดท้ายแล้ว ก็ไม่มีใครหาเจ้าหญิงพบเลย….

 

….กาลเวลาผ่านพ้นไปหลายปี

ผู้คนต่างก็ลืมเลือนเรื่องของเจ้าหญิง

แม้กระทั่งพระราชา

แต่ก็ยังมีคน ๆ หนึ่ง ที่ไม่เคยลืมเรื่องของเจ้าหญิงเลย

เจ้าชายนั่นเอง….

 

เจ้าชายเติบโตขึ้นเป็นหนุ่มรูปงาม

มีเจ้าหญิงจากต่างแดนมากมายประสงค์ที่จะแต่งงานกับเจ้าชาย

แต่เจ้าชายก็ไม่เคยสนใจใครอื่น

เพราะหัวใจของเขามีแต่เจ้าหญิงเพียงผู้เดียว

 

….วันหนึ่ง เจ้าชายตรัสกับพระราชาว่า จะออกเดินทางไปตามหาเจ้าหญิง

พระราชาซึ่งเพิ่งนึกเรื่องของเจ้าหญิงออกจึงอนุญาต และได้มอบดาบให้

เจ้าชายออกเดินทางพร้อมด้วยสัญญาที่ว่าจะพาเจ้าหญิงกลับมาให้จงได้….

 

ขณะที่เจ้าชายกำลังเดินทางอยู่ เจ้าชายได้พบกับภูตป่าตัวน้อย

เจ้าชายจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

ภูตป่ารู้สึกเห็นใจในความรักอันมั่นคงของเจ้าชาย

จึงได้บอกทางไปยังหุบเขาที่แม่มดอาศัยอยู่

 

ระหว่างทางที่จะไปถึงหุบเขา เจ้าชายต้องผจญกับภยันตรายนานานับประการ

ไม่ว่าจะเป็นผึ้งยักษ์ ดงอสรพิษ ภูติผีปีศาจ หรือกับดักล่อลวงอีกมากมาย

กระนั้น เจ้าชายก็ไม่เคยย่อท้อ ด้วยความเชื่อมั่นในรัก(บวกกับฝีมือและความเฮง)

เจ้าชายจึงสามารถรอดพ้นมาได้เสียทุกครั้งไป

 

จนกระทั่งมาถึงด่านสุดท้าย ที่หน้าปราสาท มีมังกรร้ายเฝ้าอยู่

แต่เจ้าชายก็สามารถปราบมังกรลงได้ ด้วยดาบที่พระราชาทรงมอบให้

 

เจ้าชายเข้าไปในปราสาท และพบแม่มด

เจ้าชายถามแม่มดว่า เจ้าหญิงอยู่ที่ไหน

แม่มดหัวเราะเสียงแหลมและบอกว่า มังกรที่อยู่หน้าปราสาทก็คือเจ้าหญิงนั่นเอง

เจ้าชายโกรธมากจึงใช้ดาบแทงเข้าที่ขั้วหัวใจของนาง

ร่างของแม่มดแหลกสลายกลายเป็นฝุ่นผงไปในทันที

 

เจ้าชายวิ่งกลับออกมายังหน้าปราสาท เพราะคิดว่าคำสาปถูกถอนออกแล้ว

แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่ เพราะถึงแม้แม่มดจะตายแล้ว

แต่เพราะเจ้าหญิงถูกสาปให้เป็นมังกรเป็นระยะเวลานานเกินไป จึงไม่สามารถคืนร่างเดิมได้

 

เจ้าชายถึงกับร่ำไห้และกอดร่างไร้วิญญาณของเจ้าหญิง(มังกร)ด้วยความเศร้าโศก

เจ้าชายร้องไห้ติดต่อกันเป็นเวลานานถึง 7 วัน 7 คืน

จนกระทั่งน้ำตาเป็นสายเลือด

 

….และแล้ว ปาฏิหาริย์ก็พลันบังเกิด

เมื่อหยดโลหิตจากดวงตาของเจ้าชาย ไหลกระทบร่างของมังกร

มังกรก็กลับกลายร่างเป็นหญิงสาวที่แสนงดงาม

เจ้าชายจุมพิตเจ้าหญิง เจ้าหญิงจึงฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง

ทั้งสองกอดกันด้วยความยินดี

ฝันร้ายอันยาวนานได้สิ้นสุดลงแล้ว….

 

….เจ้าชายและเจ้าหญิงกลับไปหาพระราชา

พระราชาได้จัดงานอภิเษกสมรสให้กับทั้งสอง

เจ้าชายได้สาบานไว้ว่าจะปกป้องเจ้าหญิง และจะไม่ให้ใครมาทำร้ายเจ้าหญิงได้อีก

ด้วยความศรัทธาและยึดมั่นในความรัก ทั้งสองจึงอยู่กันอย่างมีความสุขเรื่อยมา….

 

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า รักแท้แพ้ใกล้ชิด ฮ่า ๆๆๆ (เกี่ยวมั้ยเนี่ย!?) เอาใหม่ ๆ ความรักที่มั่นคงคือสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าใด ๆ หากเรายังมีความหวัง และเชื่อมั่นในรัก ท้ายที่สุดแล้วเราก็จะสามารถฝันฝ่าอุปสรรคไปได้ อ้อ! ร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดไม่ดีต่อสุขภาพนะจ๊ะ อย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s